Thursday, September 27, 2012

kisah semalam




Termasuk hari ni, dua hari dah aku mata kau berair….huaaaaaa!!! aku nak balik rumah. Aku rindu rumahku yang tak cantik tu. Aku rindu rumahku yang sunyi tu. Aku rindu dengan bebudak yang berlagak sudah besar2 tu. Aku rindu orang tua aku. Aku rindu nenek aku tapi tak berapa sangat la (bertuah punya cucu)…..haaaaaa..menyampahnya. aku call orang tu aku call orang ni. Tapi semua pun tak layanL. Semua sibuk. Kau tahu tadi aku call umi, aku cakap kalau depa semua sibuk, aku nak balik dengan bas. Berani ke tak tu hal kedua yang penting aku balik.. umi pun cepat2 balas, “eh..jangan lah macam tu. Nanti umi call m. ja or ayah pih, tanya dorang free tak. Eh…sabar sabar jangan marah-marah”. Hihihi..cakap lah umi tak bagi naik bas.L

Sudahnya, aku memang tak dapat balik minggu ni.L Makanya, berlakulah adegan sedu-sedan bagai ditinggalkan kekasih. Nak-nak duk sorang-sorang, maunya aku tak “buat”. Tengah syok merembeskan mutiara suci sambil baca Quran (tak leh bla kot). umi call. Hadoi! Potong line la. Umi tanya, kenapa slow je suara? Jangan lah nangis2. Hah! Aku pun apa lagi. Merengek2 nak balik. Sungguh tak malu kan????

Aku masih tak percaya adegen tadi. Badan kembang pun masih nak nangis2 ngan mak lagi…tetiba aku teringat pasal sesuatu yang amat memalukan. Yah! Aku tanpa segan silu menangis depan roommate aku sambil bercakap dengan umi dalam telefon..semuanya gara2 kelas bahasa Arab 2. Tak nak ingat!! Benci!L